ქალა
ქართული
რედაქტირებაქალა¹
რედაქტირებაეტიმოლოგია
რედაქტირებაწაკითხვა
რედაქტირება- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [kʰɑlɑ]
- აუდიო მაგალითი: ქალა ?
- დამარცვლა: ქა·ლა, მრ. რ. ქა·ლე·ბი, ქა·ლა·ნი
- პარონიმები: ქადა
მნიშვნელობა
რედაქტირება➤ ქალა, ქალ-ის(ა), მრავლობითი: ქალ-ებ-ი, ქალა-ნ-ი | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
- ანატომია: ადამიანის (ცხოველის) თავის ჩონჩხი, — კენჩხა.
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
- კუთხური ქიზიყური: ქუდის ცა.
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
- კუთხური ქიზიყური: კარ-სარკმლის ჩარჩოს ზემოთა ნაწილი.
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
- კუთხური იმერული: «კარებს ზემოთ (კარებსა და სარტყელს შუა) ამოშენებული სქელი ფიცარი ძელურ სახლებში (ბაბო წერეთელი).
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
წარმოებული ლექსიკა
რედაქტირებათარგმანები
რედაქტირება
|
წყაროები და რესურსები
რედაქტირება- ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 7, სვეტი 242, თბილისი, 1962 წელი.
- „ქალა“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
- ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 499
- საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 522
ქალა²
რედაქტირებაეტიმოლოგია
რედაქტირებაწაკითხვა
რედაქტირება- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [kʰɑlɑ]
- აუდიო მაგალითი: ქალა ?
- დამარცვლა: ქა·ლა, მრ. რ. ქა·ლე·ბი, ქა·ლა·ნი
მნიშვნელობა
რედაქტირება➤ ქალა, ქალა-ს(ი), მრავლობითი: ქალ-ებ-ი, ქალა-ნ-ი | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
- კნინობითი: ქალი.
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
- კნინობითი კუთხური ქიზიყური: ქალური ქცევის ვაჟი.
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
წარმოებული ლექსიკა
რედაქტირებათარგმანები
რედაქტირება
|
წყაროები და რესურსები
რედაქტირება- ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 7, სვეტი 243, თბილისი, 1962 წელი.
- „ქალა“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
- ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 499