ქართული

ბრუნვა მხოლობითი მრავლობითი
სახელობითი ტაბიკი ტაბიკები ტაბიკნი
მოთხრობითი ტაბიკმა ტაბიკებმა ტაბიკთ(ა)
მიცემითი ტაბიკს(ა) ტაბიკებს(ა) ტაბიკთ(ა)
ნათესაობითი ტაბიკის(ა) ტაბიკების(ა) ტაბიკთ(ა)
მოქმედებითი ტაბიკით(ა) ტაბიკებით(ა)
ვითარებითი ტაბიკად(ა) ტაბიკებად(ა)
წოდებითი ტაბიკო ტაბიკებო ტაბიკნო


ტაბიკი

მნიშვნელობა
  1. (არსებითი სახელი) ურმის ნაწილი–თავკომბალა ბოლოჭდიანი ჯოხი, რომელსაც უღელში წყვილ–წყვილად ჩაუყრიან საქონლის შესაბმელად.
    ფიგურალურად ◆ ბოლოს ჩამოვარდა ლაპარაკი, საჭიროა თუ არა აწ არსებული სკოლაც იყოს და ამასთან ერთადსამეურნეო სკოლაცა, აი, აქ გატყდა ტაბიკი, აქ გამოეშვა სიცრუე სიბრძნის უღელიდან
  2. (არსებითი სახელი) ტექ. სატრანსპორტო საშუალებათა(საზიდრის, ურიკის...) ვერტიკალური ღერძი, რომელზე მოძრაობითაც მიმართულება ეძლევა თვლებს.
დამარცვლა:
ტა·ბი·კი
წყაროები და რესურსები:
  ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 6, სვეტი 1231, თბილისი, 1960 წელი.
„ტაბიკი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში