ქართული

ბრუნვა მხოლობითი მრავლობითი
სახელობითი საქციელიანი საქციელიანები საქციელიანნი
მოთხრობითი საქციელიანმა საქციელიანებმა საქციელიანთ(ა)
მიცემითი საქციელიანს(ა) საქციელიანებს(ა) საქციელიანთ(ა)
ნათესაობითი საქციელიანის(ა) საქციელიანების(ა) საქციელიანთ(ა)
მოქმედებითი საქციელიანით(ა) საქციელიანებით(ა)
ვითარებითი საქციელიანად(ა) საქციელიანებად(ა)
წოდებითი საქციელიანო საქციელიანებო საქციელიანნო


საქციელიან

მნიშვნელობა
  1. (არსებითი სახელი) კარგი საქციელის მქონე, კარგი ყოფაქცევისა.
ეტიმოლოგია:
საქციელი + -ანი
წყაროები და რესურსები:
  ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 6, თბილისი, 1960 წელი.
„საქციელიანი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში