ქართული

ბრუნვა მხოლობითი მრავლობითი
სახელობითი ჭილობი ჭილობები ჭილობნი
მოთხრობითი ჭილობმა ჭილობებმა ჭილობთ(ა)
მიცემითი ჭილობს(ა) ჭილობებს(ა) ჭილობთ(ა)
ნათესაობითი ჭილობის(ა) ჭილობების(ა) ჭილობთ(ა)
მოქმედებითი ჭილობით(ა) ჭილობებით(ა)
ვითარებითი ჭილობად(ა) ჭილობებად(ა)
წოდებითი ჭილობო ჭილობებო ჭილობნო


ჭილობ–ი (მრ. რ. ჭილობები)

მნიშვნელობა
  1. (არსებითი სახელი) ჭილის (ან სხვა მცენარის) ღეროებისგან მოქსოვილი საფენი.
დამარცვლა:
ჭი·ლო·ბი
ეტიმოლოგია:
ჭილი + სუფიქსი
სინონიმები:
ჭილოფი
პარონიმები:
ჭილობა
წყაროები და რესურსები:
  ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 8, თბილისი, 1964 წელი.
„ჭილობი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში