ქართულირედაქტირება

არსებითი სახელირედაქტირება

ბრუნვა მხოლობითი მრავლობითი
სახელობითი ტიტული ტიტულები ტიტულნი
მოთხრობითი ტიტულმა ტიტულებმა ტიტულთ(ა)
მიცემითი ტიტულს(ა) ტიტულებს(ა) ტიტულთ(ა)
ნათესაობითი ტიტულის(ა) ტიტულების(ა) ტიტულთ(ა)
მოქმედებითი ტიტულით(ა) ტიტულებით(ა)
ვითარებითი ტიტულად(ა) ტიტულებად(ა)
წოდებითი ტიტულო ტიტულებო ტიტულნო
 
„მეფეთ მეფე და დედოფალთ დედოფალი აფხაზთა, ქართველთა, რანთა, კახთა და სომეხთა, შირვანთა და შაჰანშათა და მბრძანებელი ყოვლისა აღმოსავლეთისა და დასავლეთისა, დიდება ამა სამყაროსა და სარწმუნოებისა, მესიის მოვლენილი“

დამარცვლა:

მხოლობითი: ტი·ტუ·ლი
მრავლობითი: ტი·ტუ·ლე·ბი

ეტიმოლოგია:

სიტყვა მოდის ლათინური ენიდან

წარმოთქმა:

ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია IPA: [/tʼɪtʼulɪ]

მნიშვნელობა:

[1] იგივე წოდება

მაგალითიები:

[მნიშვ. 1] თამარ მეფის ტიტული იყო:„მეფეთ მეფე და დედოფალთ დედოფალი აფხაზთა, ქართველთა, რანთა, კახთა და სომეხთა, შირვანთა და შაჰანშათა და მბრძანებელი ყოვლისა აღმოსავლეთისა და დასავლეთისა, დიდება ამა სამყაროსა და სარწმუნოებისა, მესიის მოვლენილი“

წყაროები და რესურსები:

„ტიტული“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში

თარგმანებირედაქტირება